depyΟι αιτιολογικοί παράγοντες της ΔΕΠΥ δεν έχουν επαρκώς διευκρινιστεί, υπάρχουν δεδομένα για την εμπλοκή κυρίως γενετικών, νευροβιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων ενώ στην φυσική της πορεία επιδρούν ψυχοκοινωνικά αίτια.

Τα ερευνητικά δεδομένα από μελέτες σε παιδιά και ενήλικες δείχνουν μέση κληρονομησιμότητα (heritability) της ΔΕΠΥ σε ποσοστό 76%, επομένως είναι κατά βάση κληρονομική (Weyandt, 2007) και εμπεριέχει νοητικές και νευροψυχολογικές δυσλειτουργίες ή ανεπάρκειες (Carte, Nigg and Hinshaw 1996).  Επίσης η ΔΕΠΥ μπορεί να οφείλεται σε γονιδιακά ελλείμματα, ελάττωση των νευροδιαβιβαστών στις συνάψεις, υπολειτουργία του πρόσθιου μετωπιαίου λοβού και σε ελλείμματα των επιτελικών λειτουργιών.

Το 9-20% της ποικιλομορφίας της  συμπεριφοράς Υπερκινητικότητας-Ελλειμματικής

προσοχής-Παρορμητικότητας αποδίδονται σε περιβαλλοντικά (μη-γενετικά) αίτια.

Οι συχνότεροι περιβαλλοντικοί παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση της ΔΕΠΥ είναι η ενδομήτρια έκθεση σε οινόπνευμα, κάπνισμα, ναρκωτικά, υψηλή αρτηριακή πίεση και stress της μητέρας κατά την κύηση, παρατεταμένη κακή διατροφή, η προωρότητα και το χαμηλό βάρος γέννησης. Επίσης στην αιτιολογία της ΔΕΠΥ εμπλέκονται  προγεννητικές και περιγεννητικές βλάβες, τραυματισμοί εγκεφάλου, προσθετικά τροφών, φθαλικές ενώσεις, δηλητηρίαση με μόλυβδο, όπως και  δυσμενείς οικογενειακοί, κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

   

Επιμέλεια:

Μπούφαλη Ευτυχία
Ειδική Παιδαγωγός-Ψυχοπαιδαγωγός
MΕd Δυσλεξία- Μαθησιακές Δυσκολίες
Υπεύθυνη του κέντρου Happyminds  

      

 

Pin It