Δυσλεξία 

dyslexiaΑς ξεκινήσουμε με το τι ΔΕΝ είναι η δυσλεξία. Η δυσλεξία ΔΕΝ είναι ασθένεια και ΔΕΝ αντιμετωπίζεται με φάρμακα. Είναι μια ειδική μαθησιακή δυσκολία που αφορά την ανάγνωση και τη γραφή.  Τα άτομα με δυσλεξία δυσκολεύονται να διαβάσουν, κάνουν πολλά ορθογραφικά λάθη και δεν μπορούν να αποδώσουν τη σκέψη τους στο γραπτό λόγο. Οι δυσλεκτικοί έχουν φυσιολογική ή και ανώτερη νοημοσύνη.

Πιο αναλυτικά, το άτομο που έχει δυσλεξία δυσκολεύεται πολύ να διαβάσει ένα κείμενο. Μπορεί να κάνει αρκετά λεπτά για να διαβάσει μια σελίδα! Διαβάζει αργά, συλλαβιστά, συγχέει ή και παραλείπει γράμματα και συλλαβές, μπερδεύει τις λέξεις. Συνήθως δε θυμάται καλά τι διάβασε αφού οι δυσλεκτικοί παρουσιάζουν δυσκολία στην απομνημόνευση κειμένων και οδηγιών. Ξεχνάει τις ημέρες, αριθμούς, ονόματα κτλ. Δε μπορεί να βάλει γεγονότα σε σειρά και να τα θυμηθεί. Επίσης, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ή κάποιες φορές είναι υπερκινητικό.

Η διάγνωση στη δυσλεξία γίνεται όταν το παιδί έχει κατακτήσει το μηχανισμό της ανάγνωσης και της γραφής, δηλαδή περίπου στη δευτέρα δημοτικού. Νωρίτερα μιλάμε για πρώιμα σημάδια δυσλεξίας, όπως για παράδειγμα αν δυσκολεύεται να μάθει τραγουδάκια, δεν αναγνωρίζει τις λέξεις που ομοιοκαταληκτούν, δε θυμάται τα γράμματα, αριθμούς, τις μέρες της εβδομάδας. Για να γίνει σωστή διάγνωση της δυσλεξίας ΔΕΝ πρέπει να υπάρχει κάποιο αισθητηριακό έλλειμμα. Γι’ αυτό είναι καλό οι γονείς να κάνουν στο παιδί τους οφθαλμολογική εξέταση και ακουόγραμμα αν αντιληφθούν ότι δυσκολεύεται να αντιγράψει λέξεις από τον πίνακα ή εάν δεν ακούει κάποιες φορές τι του λένε.

Τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα και τα ΚΕΔΔΥ είναι οι επίσημοι κρατικοί φορείς που διαγιγνώσκουν τη δυσλεξία. Υπάρχουν κάποια σταθμισμένα και έγκυρα τεστ που κάνουν και οι ειδικοί θεραπευτές σε ιδιωτικά κέντρα.

Η παρέμβαση γίνεται από τον ειδικό παιδαγωγό, ο οποίος με εξατομικευμένα ειδικά προγράμματα αντιμετώπισης της δυσλεξίας βάζει συγκεκριμένους στόχους ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες και ικανότητες του παιδιού. Εστιάζει στους τομείς που το παιδί παρουσιάζει τη δυσκολία δημιουργώντας τις κατάλληλες εκπαιδευτικές στρατηγικές. Η συνεργασία του ειδικού παιδαγωγού με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς είναι απαραίτητη προκειμένου να υπάρχει μια κοινή γραμμή στην αντιμετώπισή της μαθησιακής δυσκολίας.

Δεν πρέπει να αμελήσουμε και την ψυχολογία του παιδιού που έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία. Το παιδί αυτό έχει ανάγκη από το ενδιαφέρον μας και την ψυχολογική υποστήριξή μας. Είναι σημαντικό να μη χάσει την αυτοπεποιθησή του, να μην απομονωθεί κοινωνικά. Είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα που χρειάζεται κατανόηση και αγάπη.

 

Pin It